Na drie nachtdiensten gewerkt te hebben, waarbij ik tijdens één van die nachtdiensten zelfs de balans-bal had meegenomen om de oefeningen te kunnen doen, was ik vanmiddag om half vier aan de beurt.

Na het onderzoek en wat oefeningen kwam het verlossende nieuws: ik mag weer gaan hardlopen!

Ik heb me ingehouden, maar OMG wat was ik blij. Wat ben ik blij! Ik had me netjes aan het loopverbod gehouden, maar dat viel niet altijd mee. Er zijn, zeker de afgelopen week, toch echt wel momenten geweest waarop ik op het punt heb gestaan me om te kleden en maar eens te gaan kijken waar het schip zou stranden. Dat zou natuurlijk ontzettend dom zijn geweest. Zeker met de Utrecht Marathon in het vooruitzicht. Dat is dan ook direct de reden geweest waarom ik niet ben gaan lopen en me in heb kunnen houden. Ik moet en zal en wil mijn eerste hele marathon lopen op mijn verjaardag in Utrecht. Ik zal me dus zo goed mogelijk aan de aanwijzingen van Ronald houden. Hij weet tenslotte waar hij het over heeft. Nu even geduld en rustig opbouwen om straks weer lekker te kunnen lopen. Het is niet anders.

Mijn hardloopschoenen staan al te trappelen, mijn hardloopkleding ligt al klaar in de slaapkamer. Morgen gaat het gebeuren. De eerste "training" na de val. Het is niet veel, maar het mag weer.

Om te beginnen ongeveer 5 minuten rustig hardlopen, dan even rekken en strekken en vervolgens weer dezelfde afstand terug naar huis lopen. Dat is alles. Daarna een hele dag rust en kijken hoe mijn enkel reageert op dit loopje. Als het goed is gegaan en mijn enkel niet pijn gaat doen of dikker wordt dan mag ik de volgende training iets langer gaan lopen; een minuut of 8 á 9. Dan weer een dag rust. Kijken hoe de enkel reageert. Als dat in orde is weer een minuut of 12 hardlopen, enzovoorts.

Het is nu belangrijk dat mijn enkel weer zijn stabiliteit terug krijgt. De kleine stukjes lopen is bedoeld om de enkel weer te laten wennen aan de klappen en de kracht die hij te verduren krijgt tijdens het hardlopen. Ronald heeft er alle vertrouwen in dat het hardlopen zelf, mits overdag en op een vlakke harde ondergrond, geen problemen op zal gaan leveren. Het belangrijkste zal zijn hoe mijn enkel gaat reageren na afloop van het lopen. Dát is bepalend of ik verder uit mag bouwen of niet.

Ik heb er zelf alle vertrouwen in en besef dat het nu erg belangrijk is om niet toe te gaan geven aan de drang om weer zo snel mogelijk een LLD te gaan doen. Om nog even te wachten met roffelen door de bossen. Geduld is een schone zaak........, maar als ik geduld had, was ik vast niet gaan hardlopen. Dan was ik gewoon op tijd vertrokken. Maar ik weet het. Geduld. En vooral rustig doorgaan met opbouwen.

Utrecht here I come!!