Nu even niet!

Hardlopen is voor mij de lekkerste vorm van inspannend ontspannen. Als ik hardloop ben ik even helemaal alleen op mezelf aangewezen. Dan kom ik echt weer even tot rust. Mijn gedachten gaan de vrije loop. Er komt dan werkelijk van alles voorbij. Aan welke wedstrijden ik graag nog mee zou willen doen. Wat mijn hardloopplannen voor de komende tijd zijn. Waar ik ooit een keer hoop te lopen. Ook de gebeurtenissen van de afgelopen dagen passeren dan de revue. Werkgerelateerde zaken komen af en toe ook langs, hoewel ik die het liefst op het werk laat en me dat tegenwoordig ook vrij aardig afgaat.

Hardlopen geeft me dan rust. Op de één of andere manier kan ik dingen ook weer makkelijker loslaten tijdens het hardlopen. Het lijkt wel of ik het er letterlijk uitloop.

Maar nu even niet!

Ik mag nog niet hardlopen. Mijn hardloopschoenen hangen nu noodgedwongen even aan de spreekwoordelijke wilgen. Ik had gehoopt dat ik na het bezoek aan de fysiotherapeut van afgelopen woensdag weer voorzichtig mocht gaan lopen. Dat mocht dus nog niet. Het was beter dat ik zeker nog een week niet zou hardlopen met mijn gekneusde en opgerekte enkelbanden en mijn instabiele enkel. Mijn enkel reageert nog niet snel genoeg om zelfstandig een misstap op te vangen. Of zoals de fysiotherapeut het vertelde: normaal zou je kunnen struikelen over een boomstronk; nu is een verkeerd liggende grasspriet al voldoende om je onderuit te laten gaan. Volgende week woensdag mag ik weer terugkomen en dan gaan we opnieuw bekijken hoe het er voor staat. Tot dan vooral goed de oefeningen blijven doen. Om de enkel weer te leren sneller te reageren en om de banden te verstevigen heb ik nu ook een oefenbal gekregen. De uitdaging is om straks minimaal een minuut met mijn linker been op de bal te kunnen blijven staan, mét een kop koffie in mijn hand én zonder te knoeien. Ik moet dus stevig kunnen staan op mijn geblesseerde enkel op deze met lucht gevulde rubberen vliegende schotel met spikes aan de onderzijde. Dat wordt oefenen!

Wat ik op het moment als het meest vervelend ervaar is toch wel het niet mogen hardlopen. Ik mis mijn ontspanningsmomenten. Ik kan namelijk slecht stilzitten, maar dat is als het goed is een "kwaaltje" waar menig hardloper aan "lijdt". Ik mis dan toch de momenten van "geestelijke ontspanning door lichamelijke inspanning". Ik voel me er minder ontspannen door. Ik mis mijn uitlaatklep. Ik word er soms zelfs een beetje chaggerijnig van.......maar dat wil ik helemaal niet.

Ik stort me nu dus maar volledig op de oefeningen in de hoop dat het zo snel mogelijk het gewenste effect heeft op mijn enkelstabiliteit. Ik werk er hard aan om mijn enkel weer in een zodanige conditie te krijgen dat ik weer mag beginnen met hardlopen. Als het weer zo ver is moet ik nog wel rustig aan beginnen, maar dan mag ik in ieder geval weer hardlopen! Ik kan er haast niet op wachten! Ik heb er zin in!

Maar voor nu nog even geduld.......

Trackback URL for this article

Trackbacks / Pingbacks 0

Write a comment

10 Comments

#1
John (Thursday, 03 December 2009 14:19)

Balen, balen, balen!!
Heel erg herkenbaar, maar je hebt nu wel de tijd om allerlei oefeningen uit te voeren er anders misschien wel bij inschieten.
In ieder geval sterkte.
#2
Tiny (Thursday, 03 December 2009 14:33)

Hoe herkenbaar is dit allemaal. Dit zouden bijna alle geblesseerde hardlopers hebben kunnen schrijven.
#3
Ronald (Thursday, 03 December 2009 15:40)

rustig aan Aad. Goed herstellen en straks weer knallen. Sterkte!
#4
Gerard Bartelsman (Thursday, 03 December 2009 20:59)

Aad sterkte, herken mijzelf in het verhaal. Vroeger was fietsen mijn uitlaatklep tegenwoordig hardlopen. Ook ik ben niet aanspreekbaar als ik een loopje moet overslaan. Hou het nog even rustig. Spreek je snel. Groetjes aan je vrouwtje en wens haar sterkte.
#5
Gert Noordhoek (Thursday, 03 December 2009 21:11)

Heel veel sterkte Aad! Nu even verstandig zijn, dan kan je straks weer knallen!
#6
Kees (Friday, 04 December 2009 07:51)

Dit is zo'n herkenbaar verhaal... komt wel weer goed natuurlijk. Straks kun je weer extra van genieten.
#7
hans (Friday, 04 December 2009 11:57)

grappig die ufo ;-).. sterkte met het herstel
#8
Léonie (Friday, 04 December 2009 12:15)

Succes! Stilzitten sucks, maar die oefeningen gaan je zeker helpen!
#9
Ruud (Monday, 07 December 2009 21:09)

Ik leef met je mee Aad en weet nu als geen ander hoe het is om niet te kunnen/mogen hardlopen en hoe dat met enkels gaat. Het is nu balen, maar je komt binnenkort weer als vanouds terug.
#10
Aad (Tuesday, 15 December 2009 04:21)

@Allemaal: Bedankt voor jullie medeleven en steun! Kan inderdaad niet wachten om weer te beginnen. Ik weet dat ik me in zal moeten houden om straks weer te kunnen genieten. Ik richt mijn fanatisme dan nu maar even op de oefeningen. Leef ik me toch nog een beetje uit.