24.203 helden en de man op blote voeten

Net na 12 uur ontmoette ik Gerard en Gert bij het station in Nijmegen. Mijn auto had ik net aan de andere zijde van het station kunnen parkeren. Aan de zijde van de start was er voor het verkeer geen doorkomen aan, maar net onder de tunnel door was er ruimte zat.

Samen liepen we naar de parkeergarage van de SNS-bank, die speciaal voor deze gelegenheid was omgedoopt tot kleedruimte voor een deel van de deelnemers aan de Zevenheuvelenloop van 2009. In de parkeerkelder was het al een drukte van belang. Overal zag je hardlopers hun vaste rituelen afwerken. De veters werden extra zorgvuldig gestrikt, de benen ingesmeerd en de laatste boterhammen en bananen werden weggewerkt. De sfeer zat er al lekker in; de spanning was al van menig gezicht af te lezen.

Geweldig om te zien hoe iedereen zo zijn eigen rituelen heeft voor een wedstrijd. Van de andere webloggers was geen spoor te bekennen, maar gezien de tijd gingen we er van uit dat die al richting de startvakken waren of er mogelijk zelfs al in stonden.

Gert had die ochtend via twitter al laten weten zich niet helemaal lekker te voelen. In de parkeergarage bleek al dat het vandaag niet zou gaan lukken. Hij besloot dan ook niet te starten. Om toch nog iets mee te krijgen van de Zevenheuvelenloop 2009 ging hij wel mee naar de startvakken om nog iets van de sfeer mee te kunnen nemen.

Onderweg naar de start kwamen we Johan nog tegen, die driftig op zoek was naar zijn collega's die daar toch echt ergens rond moesten lopen. Ik hoop dat hij ze nog heeft gevonden in die mensenmassa. Want mensen, wat was het daar ontzettend druk!

Om 13.00 uur klonk het startschot voor de toppers. Ik mocht starten vanuit het groene startvak, het laatste vak op de Groesbeekseweg. Na het startschot was het voor ons wachten tot de stoet in beweging kwam richting de startstreep. Om 13.28 uur was het dan eindelijk zo ver. De matten bereikt en wegwezen maar. Ik had er erg veel zin in. Dát was weer te merken aan de snelheid op de eerste kilometers. Door Gerard werd ik er al fijntjes op gewezen dat we wel erg voortvarend van start gingen. Ik liep echter zo lekker dat ik niet echt langzamer ben gaan lopen. Ik merkte wel dat ik mijn linker scheen weer voelde en daar baalde ik een beetje van. Bij de eerste waterpost op 6 kilometer besefte ik dat ik niet slim bezig was. Ik wilde vandaag gewoon lekker gaan lopen en genieten, maar was stiekum toch weer bezig om mezelf over de kop te lopen. Dat was niet goed voor mij en zeker niet goed voor mijn linker scheen. Daarnaast voelde het toch ook wel zwaar; het begon op werken te lijken! Ik seinde Gerard dat hij maar gewoon op zijn eigen tempo door moest lopen, want ik had besloten om het echt rustiger aan te gaan doen. Ik gaf mezelf hiermee ook de rust en de ruimte om onderweg nog wat foto's te maken.

Hierna ben ik ontspannen doorgelopen en heb ik echt lopen genieten. Overal waar ik keek hardlopers. Mannen en vrouwen in alle leeftijdscategorieën. Opvallend soepel lopend of zwoegend, hijgend en steunend heuvel op én heuvel af. Iedereen met zijn eigen motivatie of doelstelling. Om een nieuw PR te zetten of om hem gewoon uit te lopen. Stuk voor stuk allemaal helden wat mij betreft! Allemaal kanjers die het aan hebben gedurfd deze confrontatie met zichzelf en het parcours aan te gaan.

Voor iedereen die het gehaald heeft: GEFELICITEERD! Voor iedereen die het niet gehaald heeft: gefeliciteerd dat je het lef hebt gehad er aan te beginnen! Volgende keer beter?!

Wat mijzelf betreft: ik heb het gehaald. In een netto tijd van 1.23'03" kwam ik over de finish. Sprintend! Het laatste stukje besloot ik nog even echt te knallen en voluit over de finish te gaan. Dat resulteerde meteen in een nieuwe hoogste hartslag van 201 bpm! Dat het niet vanzelf is gegaan vandaag blijkt wel uit mijn gemiddelde hartslag van 183 bpm. Kunnen ze in ieder geval niet zeggen dat ik het té rustig aan heb gedaan ;-).

Ondanks de dreigende luchten en de bewolking is het droog gebleven. Het was lekker loopweer. De korte broek en blote armen waren een goede keuze. Een heleboel mensen hebben het hardlopende webloggers shirt weer kunnen zien.

Ik heb geweldig genoten van de Zevenheuvelenloop 2009. Wat mij betreft ben ik er volgend jaar weer. Al is het maar om te zien welke vorderingen ik het komende jaar ga maken. Okee, het is een érg druk bezochte happening, maar alles loopt dan ook gesmeerd. De organisatie is strak en geweldig goed. Ze kunnen met recht trots zijn op hun honderden vrijwilligers die er voor zorgen dat dit voor de 10-duizenden lopers een onvergetelijke dag kan worden. Bij deze wil ik dan ook mijn persoonlijke dank en bewondering uitspreken voor de organisatie en al die vrijwilligers van de Zevenheuvelenloop 2009. Misschien mag ik dat zelfs wel doen namens de vele tienduizenden hardlopers voor wie jullie het allemaal gedaan hebben.

BEDANKT voor een heerlijke dag!!

Wat mij betreft tot volgend jaar!

Tot slot hier de link naar de gegevens.