Mijn grootste probleem lijkt toch nog steeds te zijn dat ik het erg moeilijk vind om in de lage hartslagzones te lopen. Ondanks alle informatie die ik lees, goede adviezen die ik krijg en opdrachten die ik ontvang, blijf ik eigenwijs in de hoge(re) hartslagzones trainen. Gewoon, omdat ik dan in een lekker tempo loop.

Ik weet wel dat de basis van mijn training de lange langzame duurlopen met een lage hartslag zouden moeten zijn. Ik weet wel dat ik daar dan uiteindelijk ook sneller van moet worden. Ik weet wel dat ik daar veel pelzier van zal gaan hebben. Ik weet wel dat ik dan minder kans op blessures zal hebben. Ik weet wel.........., maar ik vind het niet lekker lopen in dat trage tempo. Of zelfs: "ik kan niet lopen in dat trage/lage tempo; het is fysiek voor mij onmogelijk om zo langzaam te lopen."

Bullshit! Ik heb vandaag heerlijk samen met mijn meisje in een heel erg langzaam tempo gelopen. Gemiddeld 7'52"/km heerlijk kletsend naast elkaar gedurende 40 minuten. Het was voor haar belangrijk dat ze vandaag rustig aan zou doen. En wat ging het lekker. Voor mijn gevoel liep ik nu ook een stuk gemakkelijker op dit tempo. Ik had ook het gevoel dat ik eerder heel erg raar ging lopen bij dat tempo. Nu was dat gevoel helemaal weg. Ik kan het dus wel en het voelde heel erg lekker moet ik eerlijk zeggen. Hier de link naar de trainingsgegevens volgens Garmin.

Zaterdag staat mijn LSD gepland, vóór de nachtdienst. Mijn opdracht voor zaterdag zal dan ook zijn: maximaal toegestane hartslag is bovengrens zone 2: 155 bpm.

En dan nu dus gewoon doen!

Ik leer het echt wel,

een keer........

toch?