Tune Belt AB82

Sinds een paar jaar loop ik weer hard. In het begin ben ik vooral op zoek geweest naar conditie en motivatie. Dat laatste was er vrij snel en redelijk constant, het eerste duurde wat langer. Vervolgens ging ik (hogere) eisen stellen aan mijn spullen. Met name de schoenen zijn natuurlijk erg belangrijk voor een hardloper. Al vrij snel was ik er achter dat ik op de weg het lekkerst loop op Nike Free, omdat ze me in staat stellen blessurevrij heel veel kilometers af te leggen. Toen ik het bos ontdekte, en daarmee het trailrunnen, kwam de noodzaak voor andere schoenen. Dat werden toen Salomons, waar ik tot op de dag van vandaag nog veel plezier aan beleef.

Zondag 12 mei 2013, de Koning van Spanje trail in Gulpen, Limburg. Ik had veel positieve geluiden gehoord over de vorige editie en wilde hem zelf wel eens aan den lijve ondervinden. Zodra de inschrijving open ging ingeschreven, want de ervaring is dat deze trail snel vol zit. De vorige editie was een hele natte en gladde editie. Al snel bleek dat het deze keer ook geen droge trail zou worden. Mooi zo, een beetje glibberen en glijden maakt het alleen maar leuker en lopen in de regen heb ik nog nooit erg gevonden. Sterker nog, ik hou er van!

Ingrid Peperkamp is 50 jaar geworden. Dat leek haar een leuke gelegenheid iets voor een goed doel te gaan doen. 5 Dagen achter elkaar elke dag een trail van 50 kilometer te gaan lopen van 10-14 april 2013, op diverse plaatsten in het land. Het goede doel werden de Special Heroes, een landelijk sportstimuleringsprogramma voor kinderen in het speciaal onderwijs. Het thema voor deze 5 dagen was "Grenzen verleg je samen". Ik zag dat als een uitnodiging om de laatste etappe van deze 5 dagen, in Wageningen, te gebruiken om mijn grens te verleggen naar een trail van 50 km. Geen wedstrijd dus, maar lekker met een groep leuke mensen in een rustig tempo door een onbekende omgeving trailen voor het goede doel en gelijk even een afstandsgrens verleggen. Een mooiere gelegenheid kon ik me niet bedenken. 

Op 3 maart 2013 was het zover; voor het eerst in een hele lange periode zou ik weer eens aan een georganiseerde wegloop mee gaan doen. De 20 van Alphen, de traditionele opening van het wegseizoen, leek me daarvoor een mooie gelegenheid. Aangezien ik het de laatste tijd in het bos te link vond voor mijn enkels, had ik de meeste kilometers toch al op het asfalt liggen, dus dat kwam mooi uit.

Een blik op twitter was voldoende om er achter te komen dat een aantal mij bekende twitterende hardlopers ook in Alphen aan den Rijn zouden starten. Voor de wedstrijd mochten wij, met dank aan Ronald, verzamelen in de sporthal, waar ook gelegenheid was om ons om te kleden, bij te kletsen en de tassen veilig achter te laten. Fijn om zo te beginnen.

Vandaag was het dan zover; de 1e editie van Voorne's Duin Trail in Oostvoorne. De afgelopen dagen heb ik me regelmatig afgevraagd of het wel door zou gaan, gezien de weersomstandigheden. Eersgisteren had ik in Veenendaal nog een rondje door de sneeuw gelopen en uit de weerberichten zou je hebben kunnen opmaken dat het wel eens afgelast zou kunnen gaan worden. Harde wind, ijzel, gladheid, levensgevaarlijke wegen, alles wat roet in het eten zou kunnen gooien was voorspeld. Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen. 

Zondag 18 november 2012, de datum van de 29e Zevenheuvelenloop in Nijmegen. Ik liep hem zelf 1 keer eerder in 2009, maar had hem, mede door het massale karakter van deze loop, daarna niet meer gelopen. Mijn meisje wilde deze loop in ieder geval ook 1 keer doen. Daarom stonden we dus samen aan de start deze middag. Het doel van vandaag: mijn meisje loopt de Zevenheuvelenloop en ik ga haar daarin bijstaan. Ik was de haas vandaag. Het zou dus haar strijd gaan worden.

Zaterdag 27 oktober 2012 was het dan zover. Ik ging mijn eerste echte trail lopen. De 1e editie van de Bear Trail in de Belgische Voerstreek, georganiseerd door Raymond Beeren. De omgeving is prachtig en de hoogteverschillen zijn iets anders dan ik gewend ben op de Utrechtse Heuvelrug. Ik had me ingeschreven voor de 37 km en de afgelopen tijd nog niet verder gelopen dan 25 km, dus het beloofde een hele uitdaging voor mij te worden. Misschien juist wel daarom had ik er erg veel zin in. Eens kijken hoe ik uit deze pittige trail tevoorschijn zou komen. Voorzichtig hoopte ik hem toch wel binnen de 4.30 uur te finishen.

Na mijn 50e verjaardag, op 5 april van dit jaar, ben ik weer opnieuw begonnen met hardlopen. Opnieuw in meerdere opzichten. Ik moest weer van voor af aan beginnen, omdat mijn conditite behoorlijk slechter was na de, min of meer door mijn lichaam afgedwongen, stop. Opnieuw ook, omdat ik gelijk van de gelegenheid gebruik heb gemaakt om op minimalistische schoenen te gaan lopen. Ook heb ik besloten de verharde ondergrond in te ruilen voor bospaden, grasstroken, zand en modder. Ik loop vanaf nu bijna alleen nog maar onverhard in, op en over de prachtige Utrechtse Heuvelrug. Ik loop voor meer dan 90 procent op trails en dat bevalt me uitstekend. 

Anderhalf jaar is het stil geweest op mijn website. Problemen met mijn gezondheid waren hier de oorzaak van. Het leek op hartproblemen, maar dat was het niet. Of toch een beetje wel. Ik heb een "afwijking in mijn hartritme, binnen medisch aanvaardbare grenzen". Dat is geen hartritmestoornis, dus medisch geen probleem. Het verklaart mogelijk wel mijn wat hogere hartslag dan gemiddeld. Ik lag al op tafel klaar in het UMC Utrecht, maar bleek gelukkig niet gedotterd te hoeven worden. Mijn hart zag er goed uit.

Het is al weer een hele tijd stil op mijn website. Al veel te lang geleden dat ik een stukje heb geschreven.

Ik had nog willen schrijven over "Hardlopen als God in Frankrijk", over mijn loopbelevenissen tijdens de vakantie aan de westkust van Frankrijk, maar die heb ik voorbij laten gaan. Ook het stuk over lopen met een nieuwe applicatie op de iPhone is tussen de wal en het schip blijven hangen.

De vakantieperiode is weer aangebroken in Nederland. De kinderen zijn al vrij, maar papa en mama moeten hier nog even doorwerken. Vinden de mannetjes niet zo heel erg, want met de BSO doen ze gelukkig ook erg leuke dingen.

Het bloggen ligt deze periode een beetje op zijn gat. Er is wat mij betreft dan ook weinig te vermelden over het hardlopen op dit moment. Ik ben weer lekker bezig de kilometers langzaam op te voeren naar het gewenste niveau en houdt eigenlijk alleen de trainingen bij. Zoals gezegd voorlopig even geen (lang van te voren geplande) wedstrijden, maar eerst werken aan een stevig fundament. Mocht ik ergens toch een leuk loopje tegenkomen (én ik heb er zin in) dan zal ik het zeker niet laten om toch weer een keer mee te doen.

Ik had weer een probleem met het updaten van mijn Garmin Forerunner 310XT HRM van firmware versie 2.7 naar firmware versie 2.9. Wat ik ook deed, het lukte niet om versie 2.9 op het horloge te krijgen.

Mijn GF 310XT werd wel herkend door Garmin ANT agent, want hij was duidelijk zichtbaar in het menu. Daar lag het dus niet aan.

Het automatisch uploaden van trainingsgegevens vanuit het horloge naar de diverse applicaties op mijn computer werkte ook al een poosje niet meer. Ik bleef maar steeds een foutmelding krijgen dat de overdracht van de gegevens met mijn Garmin was mislukt.

Handmatig uploaden vanuit de programma's zelf (Garmin Connect, Garmin Training Center en SportTracks) lukte dan gelukkig weer wel. Wat was er dan aan de hand? Er kon kennelijk wél verbinding gemaakt worden via de ANT-stick met de Forerunner 310XT.

We kennen het allemaal wel. Momenten waarop je behoefte hebt aan extra power. Aan net iets meer dan waar je standaard de beschikking over hebt. Aan een knopje dat je in kan drukken op het moment dat het bijna écht op is. Zelfs de echte bikkels kennen dat wel.

Na ruim een week niet te hebben hardgelopen, vandaag maar weer eens de hardloopschoenen aangetrokken. De afgelopen week ben ik erg druk geweest. De kinderen hadden o.a. de Avond4daagse, waar ik de 2e en de 4e avond ook mee zou lopen. De 2e avond ben ik uiteindelijk thuis geëindigd met de jongste. Vlak voor de start brak er een vreselijke hoosbui los, waardoor we al voor het vertrek drijfnat waren. Dat was voor de jongste, die toch al erg moe was na de eerste avond, net iets te veel. Ik ben dus met hem naar huis gegaan. De overige avonden heeft die kleine overigens wel heel erg netjes helemaal uitgelopen. Eindelijk zijn eerste Avond4daagse medaille zelf verdiend!

Ik voelde me zelf ook moe en lamlendig deze week en had mede daardoor ook geen zin om te gaan hardlopen. Stom, want ik weet dat ik me daardoor juist beter ga voelen. Op de één of andere manier zat het er de afgelopen week echter niet in. Vooruit dan maar een keer.

Lang naar toegeleefd en nu zit het er al weer op. Mijn (eerste?) RopaRun. Ik mocht meelopen met het team van Syntens Innovationrunners, teamnummer 189.

Waar moet ik beginnen? Het was een overweldigende, sensationele, unieke hardloopervaring die een onuitwisbare indruk op me heeft gemaakt. Het was een strijd tegen de afstand van 530 kilometer, tegen de hoge temperaturen en de brandende zon onderweg, tegen de vermoeidheid door het lopen én het gebrek aan rust, tegen lichamelijke ongemakken door continue afkoelen na 2 kilometer te hebben hardgelopen en dan weer door te moeten voor het volgende stukje, maar zeker ook tegen jezelf.

Het was voor mij hoe dan ook een geweldig mooi evenement waar ik veel beter uit ben gekomen dan ik voor die tijd had durven dromen. Totaal heb ik ongeveer 70 kilometer hardgelopen en 61 kilometer gefietst.

Ontheroad.to

Hiernaast zie je een afbeelding van de applicatie Ontheroad.to op mijn iPhone. Dit is een gratis applicatie waarmee je als reiziger een dagboek bij kunt houden tijdens de reis. Je kunt hiermee eenvoudig teksten en foto's uploaden naar je eigen Ontheroad.to reisblog op internet en je exacte locatie doorgeven. Ook erg leuk is dat de thuisblijvers direct kunnen reageren op de artikelen en foto's via de website. De reiziger krijgt vervolgens deze berichtjes ook binnen op de iPhone en kan ze direct lezen en er op reageren.

Bijna elke dag zie ik hem lopen. Hij is een oud collega van me. Ruim 20 jaar geleden heeft hij het antecedentenonderzoek gedaan naar aanleiding van mijn sollicitatie. Hij bepaalde dat ik kon worden aangenomen. Een paar jaar later mocht hij met pensioen. Flip. Hij heet echt zo. Hij is nu bijna 77 jaar en mocht nog vroeg met pensioen. Na 40 jaar gewerkt te hebben voor dezelfde werkgever was het genoeg geweest. Op zijn 57e met pensioen. Daarna heb ik hem heel lang niet meer gezien. Hoewel hij bij me in de buurt moest wonen, zag ik hem eigenlijk nooit meer ergens.

TuneBelt AB82

Als ik ga hardlopen heb ik mijn iPhone bij me. Meestal niet voor de muziekfunctie. Ik zorg er voor dat ik altijd een telefoon bij me heb als ik alleen het bos in ga om hard te lopen. Je weet tenslotte maar nooit.

Daarnaast is het mooie van de iPhone dat hij voorzien is van GPS en bijbehorend kaartmateriaal. Ik wil nog wel eens nieuwe paden uitproberen onderweg en soms weet ik dan niet meer precies waar ik ben. Met name dán is GPS weer erg handig.

Het probleem was echter dat ik nog niet écht een manier had gevonden om de iPhone prettig mee te nemen.

Hardlopen houdt in principe in dat je vooruit gaat. In meerdere opzichten zelfs. Als je op de normale wijze hardloopt ga je letterlijk vooruit. De hele wereld ligt vóór je en daar loop je naar toe, genietend van al het moois om je heen.

Als je hardloopt gaan ook je gezondheid en je lichamelijke conditie er op vooruit. Dat houdt bijna automatisch in dat ook je humeur er op vooruit gaat. Als alles goed blijft gaan dan.

Maar zelfs voor een hardloper is het soms nodig om even stil te staan. En bij jezelf naar binnen te kijken. Voor mij in ieder geval wel......

Het ene moment zat ik nog rustig op mijn werk, het volgende moment lag ik in een ambulance op weg naar het Diakonessenziekenhuis. Op dat moment had ik nog het gevoel dat het allemaal wel mee zou gaan vallen. Dat gevoel veranderde snel toen ik vanuit het Diakonessenziekenhuis met toeters en bellen naar het UMC Utrecht werd vervoerd. Ik kneep hem als een "ouwe dief".

Ik zal het hele verhaal vertellen....

In aanloop naar de RopaRun eind mei, ben ik de kilometers weer voorzichtig aan het opschroeven. Belangrijkste is om nu niets te forceren en vooral het duurvermogen weer op peil te brengen. Ik concentreer me nu dus even vooral op het maken van voldoende kilometers, intussen goed luisterend naar mijn lichaam.

Het is gelukt! Deelname aan de RopaRun 2010 is een feit.

Helaas kon de planner niets voor me betekenen. Er was al een probleem om de bezetting tijdens Pinksteren rond te krijgen, dus vrij nemen was geen optie. Gelukkig was er een fantastische collega die zonder aarzelen mijn 3 nachtdiensten(!) tijdens Pinksteren over wilde nemen. Dankzij hem kan ik nu meelopen. Bedankt Rob!

Schreef ik de laatste keer over pech, soms zit het dan toch ook mee. Of niet, dat moet nog gaan blijken.

Via mijn website werd er contact met mij opgenomen door een teamcaptain van een RopaRun-team met de vraag of ik eventueel geïnteresseerd zou zijn om met hen mee te lopen tijdens de RopaRun van dit jaar.

Bij de dokter

Hoeveel pech kan je hebben?

Gisteren, na heerlijk hardgelopen te hebben, een blogje geschreven over dat hardlooprondje. Daarna lekker onder de douche gestapt. Onze douche zit in het bad en op de rand van het bad staat een groot douchescherm. Na het douchen heb ik me afgedroogd. Alleen mijn voeten nog niet, die zou ik afdrogen nadat ik uit het bad was gestapt. Ik sla de handdoek om me heen en stap met mijn linker voet over de rand........

DJ Isis

Je zou DJ Isis zeker ook adembenemend kunnen noemen. Tijdens haar werkzaamheden als DJ kan ze zeker ook oorverdovend zijn, maar dat is niet waar dit stukje over gaat.

Op een heel andere manier is de omgeving waarin ik elke keer mag hardlopen zeker ook adembenemend te noemen. Elke keer ziet het bos er weer anders uit. Af en toe ontdek ik weer een nieuw pad of paadje tussen de bomen door. Soms ontdek ik zelfs een nieuwe open vlakte midden in het bos.

Vandaag was het dan zover; de opening van het wegseizoen. De 20vanAlphen in Alphen aan de Rijn. Mijn eerste echte "test" na de blessures en in de voorbereiding naar de hele marathon van Rotterdam. Een voorbereiding die niet echt volgens planning verloopt zal ik maar zeggen.

In eerste instantie wilde ik weggaan op een tempo van 5'50"/km, maar ik besloot vanmorgen toch maar 5'45"/km te proberen.

Ik had al enige tijd problemen met het uploaden van gegevens van mijn Garmin Forerunner 310XT HRM. Mijn Garmin ANT-agent zag mijn horloge wel, maar maakte zeer slecht verbinding. Zodra mijn horloge in de buurt van de computer kan probeerde ANT-agent de gegevens van mijn horloge binnen te halen. Een luide "piep" maakte dit duidelijk. ANT-agent gaf echter aan dat er niets werd overgedragen van het horloge naar de Garmin-site. Vervolgens bleef ANT-agent proberen verbinding te krijgen met het horloge en de gegevens binnen te halen. Als ik maar lang genoeg geduld had, lukte het uiteindelijk wel, maar het ging niet van harte.

Chinees Nieuwjaar. Volgens de Chinese Zodiac begint het Jaar van de Tijger op 14 februari 2010 en de dat wordt uitbundig gevierd in China, Taiwan en in heel veel Chinatowns in de wereld. Ook Korea, Vietnam, Mongolië en Tibet vieren op dezelfde dag hun nieuwjaar. De start van het jaar 4707, het Jaar van de Tijger.

De tijger is het derde dier in de twaalfjaarlijkse cyclus van de Chinese dierenriem volgens de Chinese kalender. Tijgers gaan goed samen met mensen uit het jaar van het Paard, de Draak en de Hond. De minste combinatie is die met mensen uit het jaar van de Aap.

Aan mensen die geboren zijn in het jaar van de Tijger worden de volgende eigenschappen meegegeven: energiek, gevoelig, heldhaftig, dynamisch, revolutionair, leiderscapaciteiten, onverschrokken, maar ook ijdel, eigenwijs, heethoofdig, zelfoverschattend, solitair, alle schepen verbrandend en een “alles of niets” houding.

Ik heb nu definitief de knoop doorgehakt.

Ik doe GEEN hele marathon in Utrecht.

Ook al is het mijn verjaardag en leek het me erg leuk om juist dán mijn allereerste marathon te lopen, ik zie er toch van af!

Als eerste was daar de gekneusde enkel na een val tijdens een woensdagavondtraining in Wijk bij Duurstede, vrijwel onmiddelijk gevolgd door een ontsteking onder in mijn linker voet. Dit zorgde ervoor dat mijn trainingsschema een behoorlijke achterstand heeft opgelopen. Toch is dit niet de reden waarom ik geen hele marathon loop op 5 april 2010.

Hoe gaat het met de aktie van de HarTlopende Webloggers voor de Nederlandse Hartstichting? Welke sponsors hebben al een bijdrage willen leveren aan deze aktie? Wat staat er verder nog te gebeuren. Welke harTlopers zijn er allemaal bij betrokken?

Nu maar eens een uitgebreider stukje over deze aktie op mijn weblog. Ik zal eerst vertellen waar ik zelf mee bezig ben (geweest).

Vandaag voor het eerst sinds 14 januari weer hardgelopen. Deze keer was het een ontsteking onder mijn linker voet die roet in het eten gooide. Door deze ontsteking was hardlopen onmogelijk en te pijnlijk. Gewoon lopen viel al niet mee.

Geluk bij een ongeluk is dat mijn enkel hierdoor 2 weken extra rust heeft gekregen.

Always look on the bright side!

Het schilderij dat door een kunstenaresse speciaal voor de aktie van de HarTlopende Webloggers ten behoeve van de Nederlandse Hartstichting is gemaakt is klaar!

Vandaag weer lekker gaan lopen. Vanuit huis ben ik naar de Rondweg West gelopen en daar in de richting van Rhenen gegaan. Bij restaurant La Montagne rechts af de berg op richting Elst (Ut). De berg op-en-over had ik het helemaal gehad met die schoongeveegde fietspaden langs doorgaande wegen. Ik wilde het bos in!

Om mijn enkel zoveel mogelijk rust te geven had ik dat niet veel meer gedaan sinds de blessure. Nu was ik het helemaal zat, dus rechtsaf Prattenburg in. Ongelijke paden, sneeuw, dieren, rust en vooral: geen auto's!

Voor vandaag en morgen was er een weeralarm afgegeven. Er zou veel wind staan en er zou veel sneeuw gaan vallen. Iedereen werd geadviseerd vooral binnen te blijven en niet de weg op te gaan als het niet echt noodzakelijk was. Vooral aan de kust zou het vreselijk slecht worden. Mede hierdoor werden er diverse lopen in het land afgelast vandaag en morgen. Eén van deze lopen is de Halve van Egmond, waaraan op 10 januari 2010 een behoorlijk aantal hardlopende webloggers zouden gaan meedoen.

Hier de link naar het bericht over de afgelasting van deze wedstrijd. Voor velen ongetwijfeld een grote teleurstelling.

Vandaag is het precies 1 jaar geleden dat ik mijn allereerste loopje van 5,56 kilometer vastlegde en ik weer echt begon met hardlopen. Toen nog met RunGPS op mijn MioP350 mét GPS, maar zonder hartslagmeting.

Nu exact 1 jaar later heb ik er inmiddels 1058 kilometer opzitten. Ik gebruik nu een Garmin Forerunner 310XT HRM met GPS én hartslagmeting.

Vandaag pas mijn 2e training van het marathonschema gelopen. Ik begon erg goed op 1 januari 2010 met de eerste kilometers, maar daarna ging het even niet. Last van mijn maag en darmen. Vreselijk moe en zwaar lijf. Vermoedelijk toch de naweeën van de griep die hier in huis heeft toegeslagen en waar ik, tot nu toe, ongeschonden door heen was gekomen. Of zou het aan het eten liggen tijdens de feestdagen.....? Het leek me de afgelopen dagen in ieder geval niet verstandig om te gaan lopen.

Vandaag voelde ik me echter weer een stuk beter. Ik zag buiten een vers laagje sneeuw liggen met een halfwas zonnetje er boven. Het was -5 graden Celcius en bijna windstil. Na de hond te hebben uitgelaten de hardloopschoenen aangetrokken en lekker naar buiten.

Vandaag de allereerste kilometers van 2010 gelopen. Sinds 20 december 2009 had ik helemaal niet meer hardgelopen om (héél verstandig) mijn enkel toch wat meer rust te gunnen dan ik eigenlijk in mij heb.

Nu dus de eerste kilometers en tevens het begin van mijn marathonschema. Best wel spannend, want hoe gaat mijn enkel nu reageren. De opdracht voor vandaag was 9 kilometer in DL2 tempo van rond de 6'00"/km.

Toen was het al weer de allerlaatste dag van 2009. De laatste dag van een bewogen jaar. Het nieuwe jaar staat voor de deur. Morgen is het dan 1 januari 2010. Een nieuw jaar met nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen, nieuwe ontmoetingen en nieuwe doelen.

Ik ben niet gewend om ver vooruit te kijken. Dat heeft volgens mij niet zo veel zin. Ik maak dus niet al te veel plannen en plan zeker niet te ver vooruit. Tot nu toe bevalt me dat prima, maar sommige zaken moet je nu eenmaal wél van te voren inplannen.

Kerst is weer geweest. De rotzooi is weer opgeruimd. De broekriemen zitten vaak wat strakker dan voor de Kerst. De laatste dagen van het jaar zijn aangebroken. Nog een paar (werk-)dagen tot Oud en Nieuw. Bijna toe aan het nieuwe jaar.

Dit zijn de dagen waarin we terugkijken op het afgelopen jaar. Heeft 2009 gebracht wat we er van hadden verwacht? Hadden we dingen anders moeten of willen doen. Wat heeft het jaar ons gekost. Wie of wat hebben we verloren, wie of wat hebben we er bij gekregen.

Goede voornemens voor het nieuwe jaar worden gemaakt.

Hardlopen in de sneeuw.

Het komt niet vaak voor dat je dat in ons landje kunt doen. Écht in de sneeuw bedoel ik dan. Door sneeuwduinen heen. Op plaatsen waar zichtbaar nog niemand anders heeft gelopen. Over maagdelijke wegen en paden waarvan je de grenzen niet meer kunt zien. Door diezelfde prachtige omgeving waar je altijd loopt, maar die er nu totaal anders uitziet. Prachtig!! Maar het heeft natuurlijk ook nadelen.

In de aanloop naar de Marathon van Utrecht mag ik nog wat loopjes plannen. Eén van de loopjes die deel uit gaat maken van de voorbereiding is de 20 van Alphen op 7 maart 2010.

Ten eerste natuurlijk omdat deze loop goed past in mijn schema naar de Jaarbeurs Utrecht Marathon.

Ten tweede is het ook erg leuk dat er veel meer hardlopende webloggers aanwezig zullen zijn, zoals je bijvoorbeeld kunt zien op de website van het almaar groeiende Twitter Hardloopteam.

Ten derde is er na afloop Open Huis bij dé hardlopende weblogger van de lage landen Running Ronald.

Gezellig wordt het dus in elk geval wel die dag.

Tot ziens bij de 20 van Alphen op 7 maart 2010?!

Ik ben vandaag ontslagen. Ik heb de zak gehad. Ik ben de laan uitgezet. Gelukkig heeft het niets met de economische crisis te maken, maar alles met herstel. Ik ben ontslagen door de fysiotherapeut.

Vandaag het laatste onderzoek en de laatste behandeling gehad. Het herstel van mijn linker enkel verloopt voorspoedig. Volgens planning. Zoals mag worden verwacht van een enkel. De afgelopen week heb ik 3 keer hardgelopen om de enkel te testen. Ik had de opdracht gekregen voorzichtig met kleine stukjes te beginnen.

Mijn vrouw loopt eigenlijk altijd hard met haar iPod. Niet alleen voor de muziek of de hardloopbegeleiding door Evy, maar ook voor de vastlegging van haar hardloopgegevens met behulp van de Nike+ iPod Sportkit. Nu zijn de zakjes in hardloopkleding over het algemeen te klein om een iPod in op te bergen. Als het al zou lukken, dan komt het zeker het bedieningsgemak van de iPod niet ten goede. Mijn vrouw liep dus altijd met de iPod in een armband, maar dat zat toch ook niet lekker. Het snoer van de oortjes bungelde altijd los en de armband knelde om haar arm. Op zoek naar iets anders dus. Dat andere werd de iStik.

De eerste keer zit er inmiddels op. Ik mocht vandaag eindelijk weer beginnen met hardlopen. Het omkleden duurde langer dan het lopen zelf, maar wat was het weer heerlijk om buiten te zijn en een rondje hard te lopen. Ook al was het dan maar een heel klein rondje; de kop is er af.

De opdracht was 2 keer ongeveer 5 minuten hardlopen met rekken en strekken tussendoor. Het is iets meer geworden. Totaal heb ik 14 minuten hardgelopen en daarbij een afstand van iets meer dan 2,5 kilometer afgelegd.

Ik merkte dat ik in het begin wat krampachtig liep, maar dat kon ik gelukkig omschakelen. Het ging wel moeizaam, ik moet er echt wel weer inkomen merk ik.

Vandaag ben ik weer bij de fysiotherapeut geweest, Ronald Dercksen van Amfys in Amerongen. Ik ging er met een goed gevoel naar toe. Ik had flink getraind en mijn oefeningen afgewerkt de afgelopen week. De balans-bal heeft geen geheimen meer voor mij. Balancerend op mijn linker been kon ik de boel goed in evenwicht houden en vrij lang redelijk stil blijven staan. Ik had daarbij geen pijn in mijn linkerenkel. Ik had dus goede hoop dat ik vandaag te horen zou krijgen dat ik weer mocht gaan beginnen met hardlopen. Toch weet je het maar nooit met die fysiotherapeuten....

Hardlopen is voor mij de lekkerste vorm van inspannend ontspannen. Als ik hardloop ben ik even helemaal alleen op mezelf aangewezen. Dan kom ik echt weer even tot rust. Mijn gedachten gaan de vrije loop. Er komt dan werkelijk van alles voorbij. Aan welke wedstrijden ik graag nog mee zou willen doen. Wat mijn hardloopplannen voor de komende tijd zijn. Waar ik ooit een keer hoop te lopen. Ook de gebeurtenissen van de afgelopen dagen passeren dan de revue. Werkgerelateerde zaken komen af en toe ook langs, hoewel ik die het liefst op het werk laat en me dat tegenwoordig ook vrij aardig afgaat.

Hardlopen geeft me dan rust. Op de één of andere manier kan ik dingen ook weer makkelijker loslaten tijdens het hardlopen. Het lijkt wel of ik het er letterlijk uitloop.

Maar nu even niet!

Vandaag heb ik een bezoek gebracht aan de fysiotherapeut. Ik had een afspraak bij Amfys Fysiotherapie in Amerongen met Ronald Derksen. Hij ging kijken hoeveel schade mijn enkel had opgelopen door mijn val van afgelopen woensdag.

Ronald liet me eerst uitgebreid vertellen over het voorval van afgelopen woensdag. Hij wilde ook weten hoe het me de dagen na het ontstaan van de blessure was vergaan. Wat deed wanneer pijn. Wat heb ik zelf al gedaan. Wel of niet gekoeld, enzovoorts. Daarna nam hij ruimschoots de tijd om mijn enkelgewricht te onderzoeken.

Wat hem vrijwel onmiddellijk opviel was het verschil in temperatuur tussen de beide enkels.

Oftewel: De 7-Heuvelenloop 2009     

15 November 2009, het is zover; de 7-Heuvelenloop van 2009 is een feit. Vandaag gaat het gebeuren. Om 11.00 uur ben ik vertrokken vanuit huis met de auto richting Nijmegen. Geen idee wat me te wachten stond vandaag. Okee, ik zou 15 kilometer gaan hardlopen in een heuvelachtige omgeving, maar dat was dan wel zo'n beetje de informatie waarover ik beschikte. Op de website van de 7-Heuvelenloop had ik de route natuurlijk ook wel een keer virtueel "gelopen", zodat ik in ieder geval een beetje wist wat me te wachten stond. Maar dat heeft nog niets te maken met het lopen van de Zevenheuvelen zelf.........

Ik zie onderweg veel hardlopers met oordopjes in. Nu hoeft dat natuurlijk niet altijd te betekenen dat er muziek uit die oordopjes klinkt (het kan ook een MP3 coach zijn die motiveert, inspireert en aanmoedigd), maar in veel gevallen wel denk ik.

Het is bijna zo ver. De Zevenheuvelenloop 2009 komt er aan. Een geweldig mooi en goed bezocht evenement, waar ik nog nooit aan heb meegedaan. Niet zo heel erg vreemd: ik ben pas in januari 2009 weer met hardlopen begonnen. Ik heb al veel gehoord over de Zevenheuvelenloop, niet alles is even geruststellend. 

"Ben ik er klaar voor?"

Andere deelnemers aan de Zevenheuvelenloop zullen zich ongetwijfeld hetzelfde afvragen.

Ik viel met mijn neus in de boter, zei Ellen Abbringh. Ik mocht vandaag met haar groep meelopen en we gingen een heuveltraining doen! Ik had de heuveltraining in Kwintelooijen nog duidelijk voelbaar in mijn bovenbenen zitten, dus dat kon er nog wel bij. Gelukkig wordt je er alleen maar sterker van. Ik had geen pijn na mijn vorige heuveltraining, dus vooruit dan maar! 

Druk, druk, druk!

Heel erg druk met werken. Veel nachtdiensten en zelfs extra diensten in vrije weekeinden. Zieke kinderen. Zelf snotverkouden. Klusjes in huis die eindelijk moeten gebeuren. Allemaal "redenen" waarom ik, tot nu toe, in de hele maand oktober maar 6 trainingen heb gedaan. Én waarom ik mijn blog niet heb bijgehouden. Én bijna niet heb getwitterd. Én hopeloos achterloop met het lezen van en reageren op de blogs van de anderen. Kortom; een paar luie weken dus.

Normaal gesproken laat ik me door dat soort zaken niet tegenhouden, maar het was deze maand wel heel erg veel tegelijk. Dat is nu weer voorbij.

Mijn trouwe "oudjes".

Tot nu toe heb ik altijd met erg veel plezier op mijn "oudjes" gelopen. Mijn oude Asics Gel Saturn hebben mij ongeveer 700 kilometer probleemloos en pijnloos laten lopen. Na ongeveer 500 kilometer besloot ik er een paar bij te kopen, zodat ik 2 paar schoenen kon afwisselen en de nieuwe rustig kon gaan inlopen. Om problemen te voorkomen werden het dus weer een paar Asics Gel Saturn. Daarvan weet ik immers zeker dat ze goed lopen en dat ik nergens last van krijg. Of toch niet?

Wat neem jij altijd mee als je gaat hardlopen? Iedereen heeft wel iets wat hij/zij altijd meeneemt als er hardgelopen moet of mag gaan worden.

Natuurlijk zorgen we er voor dat we de juiste schoenen en kleding aantrekken voor het hardlopen. Er zijn hardlopers die niet de deur uitgaan zonder hun MP3-speler, iPod, of enig ander muziekapparaat waar hun favoriete muziek op staat. Anderen gaan nooit de deur uit zonder hun hartlagmeter/hartslaghorloge, al dan niet voorzien van GPS en/of footpod.

Ik ga nooit hardlopen zonder dat ik een GSM bij me heb. Tegenwoordig betekent dit dat ik nooit zonder mijn iPhone de deur uit ga. Niet alleen handig als ik bijvoorbeeld geblesseerd raak in het bos, maar dankzij het kaartmateriaal en de GPS ook erg handig als ik de weg kwijt zou raken. Niet dat dit al eens gebeurd is, maar zeg nooit nooit! Ik neem namelijk nog wel eens een pad waar ik nog niet eerder was geweest.

Maar er is nog iets dat ALTIJD met me mee gaat als ik ga hardlopen.......

Ná de Singelloop in Utrecht. Nee, tijdens de Singelloop in Utrecht. Nee, eigenlijk al vóór de Singelloop in Utrecht kreeg ik signalen dat ik niet goed bezig was. Ik wilde, zoals gewoonlijk, tè veel, tè snel, tè hard en tè ver in een tè korte tijd. Dat is dus één van mijn aandachtspunten. Als ik ergens voor ga, dan ga ik er ook helemaal voor! Op zich geen slechte eigenschap, maar ook niet altijd handig.

Aan alle kanten word je er voor gewaarschuwd: train met mate. Voer de afstanden die je loopt niet te snel op. Ga geleidelijk aan het aantal kilometers per week uitbreiden. Neem tussendoor voldoende rust; ook dát is trainen.

Fortis Bank 10 kilometer Singelloop 2009.

Vandaag was het dan zover. Vooraf hadden we afgesproken elkaar te ontmoeten bij de trappen van het gerechtsgebouw op het Vrouwe Justitiaplein in Utrecht. Daar eenmaal aangekomen liep ik al vrij snel Gerard tegen het lijf. We hadden elkaar nog niet eerder ontmoet, maar het gevoel van herkenning was er al wel weer direct. Vreemd toch ook hoe dat werkt. Je hebt elkaar nog nooit in levende lijve ontmoet en alleen via de blogs en/of twitter gevolgd, maar het lijkt alsof je elkaar toch al even kent. Het blijft bijzonder!

20 September 2009, 12.55 uur. De start van de Halve van Hoogland, mijn eerste halve marathon. Voor het eerst 21,1 kilometer op wedstrijdtempo. In een eerder blog had ik een doelstelling neergezet voor deze eerste keer. Ik wist dat dit voor mij een vrij scherpe doelstelling was, maar ik dacht het wel aan te kunnen. Iets later schreef ik over zelfkennis of overschatting, omdat ik al het idee kreeg dat ik wat hoog had ingezet. Desondanks was ik toch vastbesloten te gaan voor de 1 uur en 50 minuten doelstelling. Ik zou wel zien waar het schip zou stranden.

18 September 2009, 19.00 uur, Redondo Lounge in Utrecht, onthulling en uitreiking van de hardlopende webloggers shirts door John en Leonie. Dankzij de sponsors Nike, die de shirts ter beschikking stelden, en Blue Mesa die de kosten van het drukwerk voor zijn rekening nam, ging de totale opbrengst van de in totaal 45 shirts naar hét goede doel: Be More, de stichting van Wilma / Mother of Piece. Een prachtig resultaat waardoor 4 kinderen een jaar lang onderwijs kunnen krijgen. Leonie en John kunnen terecht trots zijn op dit eindresultaat. Echt een geweldig initiatief dat navolging verdiend!

Behalve dit resultaat zijn er natuurlijk ook de shirts. Ook die mogen er zijn. Het zijn prachtige witte dry-fit Nike shirts geworden met de logo's van de Hardlopende Webloggers, Blue Mesa, Nike en Be-More er op gedrukt. Op de achterzijde staat dan de naam van het weblog en de naam van de drager van het shirt gedrukt. Werkelijk prachtige shirts van een heerlijk materiaal en met een goede kwaliteit drukwerk waar we ongetwijfeld allemaal heel lang plezier van gaan hebben! Nogmaals Leonie en John: BEDANKT!

Maar er is meer.....

Lijdt ik aan zelfoverschatting of ken ik mezelf en mijn lichamelijke mogelijkheden toch goed genoeg? Heb ik een reëel doel voor ogen of ga ik helemaal kapot? Ben ik met hardlopen al zo ver als ik denk dat ik ben of heeft ruim 20 jaar wel-roken-maar-vooral-niet-sporten ook mijn hersenen en inschattingsvermogen aangetast?

Aanstaande zondag zal het duidelijk voor mij worden bij de Halve van Hoogland.

Lees hier meer...

5'10"/km moet kunnen?

Ik heb mijn doel voor de Halve (marathon) van Hoogland voor aanstaande zondag vastgesteld. Ik ga weg op een schema van onder de 1u50'00" voor mijn eerste halve marathon. De bedoeling is om vanaf het begin het tempo van 5'10"/km aan te houden en zo ontspannen mogelijk en gelijkmatig te blijven lopen gedurende de hele wedstrijd.

Ik wil zo proberen om, gedurende een grotere afstand, een tempo aan te houden dat iets boven mijn "standaard"-tempo ligt. Als het goed gaat is er (hoop ik) in het laatste deel dan nog wat ruimte voor versnelling.

Dit is dus het voornemen. Nu afwachten wat de praktijk gaat brengen. Het is tenslotte nog steeds mijn 1e keer voor deze afstand. Aan de ene kant heb ik het idee dat het een wat "gewaagde" doelstelling is. Aan de andere kant denk ik echter dat ik het zou moeten kunnen.

Hebben jullie nog tips/adviezen voor deze eerste keer? Ik sta open voor alle goede adviezen!

Ik heb me ingeschreven voor de Bergrace by Night op 6 november 2009.

Ik heb al vaker gehoord dat je deze loop in ieder geval één keer gedaan moet hebben. De sfeer is anders dan bij alle andere lopen. Er zijn heel erg veel gezelligheidslopers en om de loop heen is er één groot feest. Voor iedereen is er wel een afstand te vinden.

Ik heb het over de Bergrace by Night van de Markt in Wageningen naar Ouwehands Dierenpark in Rhenen. Ik heb gekozen voor de langste afstand van 11,6 kilometer met aan het einde de uitdagende beklimming van de Grebbeberg door het bos. Langs een groot deel van de route branden lichtjes. Heel veel lopers lopen met een vorm van feestelijke verlichting. De vrouwen (ongeveer 50% van de inschrijvingen!) starten op alle afstanden 10 minuten vóór de mannen, zodat die later da achtervolging in kunnen zetten. Er is een grote Bergrace Party. Kortom, een feestje tussendoor en lopen voor de sfeer en absoluut niet voor de eindtijd.

Het wordt een echte "By Night-run", want de start van mijn 11,6 kilometers is om 23.20 uur op de Markt in Wageningen. Komen jullie ook?

Mijn grootste probleem lijkt toch nog steeds te zijn dat ik het erg moeilijk vind om in de lage hartslagzones te lopen. Ondanks alle informatie die ik lees, goede adviezen die ik krijg en opdrachten die ik ontvang, blijf ik eigenwijs in de hoge(re) hartslagzones trainen. Gewoon, omdat ik dan in een lekker tempo loop.

Ik weet wel dat de basis van mijn training de lange langzame duurlopen met een lage hartslag zouden moeten zijn. Ik weet wel dat ik daar dan uiteindelijk ook sneller van moet worden. Ik weet wel dat ik daar veel pelzier van zal gaan hebben. Ik weet wel dat ik dan minder kans op blessures zal hebben. Ik weet wel.........., maar ik vind het niet lekker lopen in dat trage tempo. Of zelfs: "ik kan niet lopen in dat trage/lage tempo; het is fysiek voor mij onmogelijk om zo langzaam te lopen."

Bullshit! Ik heb vandaag heerlijk samen met mijn meisje in een heel erg langzaam tempo gelopen. Gemiddeld 7'52"/km heerlijk kletsend naast elkaar gedurende 40 minuten. Het was voor haar belangrijk dat ze vandaag rustig aan zou doen. En wat ging het lekker. Voor mijn gevoel liep ik nu ook een stuk gemakkelijker op dit tempo. Ik had ook het gevoel dat ik eerder heel erg raar ging lopen bij dat tempo. Nu was dat gevoel helemaal weg. Ik kan het dus wel en het voelde heel erg lekker moet ik eerlijk zeggen. Hier de link naar de trainingsgegevens volgens Garmin.

Zaterdag staat mijn LSD gepland, vóór de nachtdienst. Mijn opdracht voor zaterdag zal dan ook zijn: maximaal toegestane hartslag is bovengrens zone 2: 155 bpm.

En dan nu dus gewoon doen!

Ik leer het echt wel,

een keer........

toch?

Vandaag was dan de dag van de 6 kilometer van Bunniks Mooiste. Na de veel te fanatieke training van gisteren had ik niet al te hoge verwachtingen van vandaag. Ik zou gewoon lekker gaan lopen en genieten. De eindtijd? Ach, dat zou ik aan het einde wel zien toch?

Aan het weer zou het in ieder geval niet liggen: heerlijke temperatuur, beetje bewolkt met af en toe de zon en een lekker windje.

De sfeer op het pleintje in Bunnik was al geweldig. Eerst vertrok de jeugd voor de 1 en 2 kilometer loop. De kinderen hadden er erg veel zin in en de begeleidende vaders en moeders zo te zien (en horen) ook.

>800 km. in 2009!

Met de training van vandaag heb ik meer dan 800 kilometer gelopen sinds 7 januari 2009. Ik ben weggegaan met als doel 10 kilometer lopen in een tempo van 5'45"/km en dat zo vlak mogelijk. Aan het einde van de training bleek ik 12,87 kilometer te hebben gelopen in een gemiddeld tempo van 5'45"/km, maar om nou te zeggen dat het vlak was. De kilometertijden lagen tussen de 5'19" en 6'07" per kilometer bij een hartslag van gemiddeld 165 bpm. Dat is ruim 84% van mijn maximale hartslag! Dat is dus veel te hoog. Het voelde vandaag dan ook als een zware training, terwijl het een rustig loopje had moeten worden. Ik moet me meer gaan toeleggen op het lopen met een lagere hartslag tijdens duurlopen. Maar morgen eerst naar Bunnik voor Bunniks Mooiste. Dat gaat geen wereldtijd worden, dus ga ik maar gewoon voor de gezelligheid. Daarover later meer.

Mijn volgende project is het aanpassen van de "link"-pagina. Op deze pagina wil ik ook zoveel mogelijk niet-commerciële links verzamelen naar de websites en weblogs van mede hardlopende bloggers en bloggende hardlopers (én andere sporters).

Wil jij ook een link naar jouw pagina en/of website op deze pagina, laat hier dan even een berichtje voor me achter, met een verwijzing naar jouw website of weblog. Je mag natuurlijk ook een link naar mijn website plaatsen, maar dat is niet verplicht ;-).

Wil je een commerciële link plaatsen, dan kan je hier klikken om het formulier in te vullen en een voorstel te doen.

Hier dan ook voor de liefhebbers een link naar mijn RSS-feed. Ik was zelf nog niet op het idee gekomen, maar heb net even een spoed-cursus via internet gevolgd. Ik ben nog een leek op het gebied van bloggen (én hardlopen) dus ook hier heb ik nog veel te leren. Bij voorbaat dank voor jullie positieve én positief-kritische bijdragen! In dit bijzondere geval met dank aan RR.

Vandaag heb ik mijn eigenhandig ontworpen "ikbenhardloper-logo" op de site geplaatst. Ik heb ook de 'header' aangepast aan het nieuwe logo. Dit is het begin van de aanpassingen aan de website om het echt mijn eigen website te maken.

Naar aanleiding van opmerkingen ben ik me ook gaan verdiepen in het fenomeen blog voor mijn website. Het gevolg is nu te zien. De startpagina is volledig vernieuwd en nu voorzien van een blog-module, zodat jullie ook kunnen reageren op de artikelen. Vind ik eigenlijk wel veel leuker; de site wordt interactief en ik kom er achter of, en zo ja welke, artikelen door jullie gelezen worden. Om de drempel zo laag mogelijk te houden worden de reacties geplaatst zonder voorafgaande "censuur".

Om dan maar gelijk maximaal rendement te vragen: ik ben heel erg benieuwd wat jullie van de veranderingen vinden!

De exacte locatie.

Er zijn mensen die er totaal geen moeite mee hebben. Die het zelfs heel erg normaal vinden. De gewoonste zaak van de wereld. Als het moet dan doe ik het gewoon. Er zijn zelfs mensen die niets liever doen. Die het zo vaak als mogelijk doen. Die het fijn vinden.

Ik niet. Ik vind het verschrikkelijk. Ik kan me niet herinneren dat ik het ooit eerder heb gedaan. Vandaag kon ik er echt niet onder uit. Het moest! Ik moest! Maar ik wilde niet. Het alternatief leek me echter nog veel erger. Dát wilde ik zeker niet! Ik heb nog geprobeerd om het niet te doen. Ik heb er tegen gevochten. Dat was ook niet fijn, maar ik wilde er echt tegen vechten. Ik heb het toch verloren. Na 8 kilometer kon ik er niet meer onderuit. Ik moest het doen! Nu en hier!! En heel erg snel!!!

Ik had mezelf een tijdje geleden een paar ambitieuze doelen voor ogen gesteld. Ik wilde in staat zijn om een snelle marathon te lopen en de tijden van mijn 5 en 10 kilometer aanzienlijk te verbeteren. Om dit te bereiken had ik een trainingsschema aangevraagd, waar ik de laatste weken mee aan het trainen ben geweest.

RunKeeper Pro

Ik heb inmiddels meer ervaring opgedaan met het lopen met RunKeeper op de iPhone. Het bevalt steeds beter. In het begin had ik wat "problemen" met de GPS-ontvangst, maar voor alle problemen is wel een oplossing te vinden op het internet.

Zo ook voor de problemen met RunKeeper. Nu ik weet hoe ik het beste kan opstarten, en door RunKeeper meer tijd te geven een goede GPS-fix te kijgen, gaat het erg goed.

Het lopen met muziek op de achtergrond bevalt me toch ook beter dan ik had verwacht; niet altijd, maar toch ook wel lekker.

Lees hier meer over mijn ervaringen met RunKeeper Pro.

Testloop niet helemaal vastgelegd.

Vandaag een testloop gedaan. Ten eerste om te kijken hoe het met mijn schenen zou gaan. Ten tweede om te kijken hoe RunKeeper zou werken.

Het eerste ging prima. Samen met mijn meisje gelopen in een rustig tempo, gedurende 45 minuten. Volgens mijn Suunto hebben we 7,2 kilometer gelopen; volgens RunKeeper was het 5,72 kilometer. Het lopen ging erg lekker en beter dan verwacht.

Het tweede ging minder goed. GPS liet me het eerste gedeelte helemaal in de steek en gaf totaal geen snelheidsinformatie door. Vervolgens gestopt en het programma opnieuw opgestart. NU gaf hij wel informatie door, maar dat wisselde heel erg snel. Het ene moment gaf hij een tempo aan van 4'20" en nog geen minuut later 12'55". We liepen toch echt de hele tijd in hetzelfde tempo. De totale afstand vanaf dat het ging werken klopt wel ongeveer. Als je dat dan afzet tegen de tijd dan klopt het gemiddelde wel ongeveer, maar om onderweg het tempo betrouwbaar aan te kunnen houden voldoet het voor mij dus niet. Volgende keer proberen met andere instellingen en uitzoeken waar de ontvanger in de iPhone zit, zodat ik die vrij kan houden.

We zullen zien!

Ik baal werkelijk als een stekker. Ik heb al meer dan een week niet kunnen hardlopen door een blessure. Ik kreeg heel erg veel last van mijn rechter scheen bij het lopen van de 10 kilometer testloop, die ik dus na 5 kilometer heb afgebroken. Ik merk dat ik er nu zelfs een beetje chaggie van wordt. Van de week snel maar weer een testloopje doen om te kijken of het al beter is geworden.

Ook ik heb Twitter ontdekt. Je kunt me nu dus voortaan ook via Twitter volgen.

Als het ook maar even met hardlopen te maken heeft, dan zet ik het er direct op, waar nodig voorzien van de bijbehorende foto's en/of links. En als ik wat anders te vertellen heb dan zul je het daar waarschijnlijk ook kunnen vinden. Je kunt uiteraard ook kijken op de Twitter pagina op deze website. Veel plezier!

Volg me vanaf nu dus ook via Twitter op: http://twitter.com/Ikbenhardloper

Ik heb vrij gekregen voor de oudste stratenloop van Nederland op zondag 27 september 2009; de Fortis Singelloop. Was eigenlijk mijn werkweekeinde, maar ik heb me inmiddels ingeschreven, dus ik ben er bij!

Utrecht zet in op een nieuw WR, ik op een nieuw en echt PR. Hoewel ik me inmiddels ook heb ingeschreven voor de Halve van Hoogland het weekeinde er voor, dus of dat PR er gaat komen?

Ik ben hardloper tijdens de Zevenheuvelenloop op zondag 15 november 2009!

Ik heb me ingeschreven en ga er alles aan doen om er helemaal klaar voor te zijn. Gelukkig heb ik nog tijd genoeg om me goed voor te bereiden en aan Greet te vragen het trainingsprogramma aan te passen. Als er verder geen rare dingen gebeuren uiteraard, want je weet tenslotte maar nooit. Doelstelling voor deze 15 kilometer: Zo dicht mogelijk bij de 60 minuten, maar in ieder geval sneller dan 1 uur en 15 minuten.